เรื่องของ TeamBook

มีหน้าหนึ่ง
ที่รอรอยของพวกคุณอยู่

ไม่ต้องว่างพร้อมกัน ไม่ต้องทำเหมือนกัน แค่กลับมาเขียน และเห็นกัน

เปิดสมุดเล่มหนึ่ง เริ่มอ่านจากหน้าแรก ↓

คน 1–30 คน
วันละประมาณ 1 นาที
พลาดแล้วกลับมาได้

แมวส้ม ปอมขาว และแมวขาวอยู่รอบสมุดที่ยังมีหน้าว่าง — ชีวิตจริงเกิดข้างนอก · สมุดมีไว้เก็บร่องรอย

สัตว์ TeamBook หลายตัวล้อมสมุดที่เต็มด้วยรอยเขียนคนละแบบ — สมุดเล่มเดียวที่เพื่อนหลายตัวเคยเขียนต่อกัน

หน้า 01 · ความทรงจำ

จำสมุดที่เคยวนให้เพื่อนเขียนกันได้ไหม?

คนละรอย คนละมุก คนละเวลาที่ได้กลับมาเปิดสมุด แต่พอเปิดย้อนกลับไป เราก็ยังจำได้ว่า ตอนนั้นเราเคยอยู่ในเรื่องเดียวกัน

TeamBook เอาความรู้สึกนั้นกลับมา โดยให้สัตว์แต่ละตัวเป็นตัวแทนของเรา

แมวส้ม นกฮูก หมู และเต่าทิ้งรอยจากชีวิตคนละเรื่องไว้รอบสมุดเดียวกัน — คนละชีวิต · กลับมาอยู่หน้าเดียวกัน

หน้า 02 · คนละเวลา

ทำด้วยกัน ไม่ได้แปลว่าต้องทำพร้อมกัน

ตัวหนึ่งอาจวิ่ง อีกตัวอาจอ่าน อีกตัวอาจกลับมาเปิดโปรเจกต์ที่ค้างไว้ ไม่เป็นไรเลย

เช้าของแมวส้มรองเท้าวิ่งหนึ่งคู่

คืนของนกฮูกหนังสืออีกสิบหน้า

บ่ายของหมูไฟล์งานที่เปิดเสียที

วันช้าของเต่าใบใหม่หนึ่งใบ

สิ่งที่ใช้ร่วมกันคือหน้ากระดาษ ไม่ใช่ตารางชีวิต

แมวส้มและปอมขาวอยู่ข้างหน้าสมุดที่มีรอยอุ้งเท้าสีเขียวเล็ก ๆ

หน้า 03 · การเห็น

บางวัน เราไม่ได้ต้องการคำแนะนำ

ไม่ได้อยากถูกถามว่าทำไมยังไม่เสร็จ ไม่ได้อยากได้คำพูดปลุกใจ แค่อยากรู้ว่าสิ่งเล็ก ๆ ที่พยายามทำวันนี้ มีใครสักคนเห็นมัน

ไม่ใช่คะแนน
ไม่ใช่คำตัดสิน
ไม่ใช่การเช็กงาน

เห็นแล้ว — มันแค่แปลว่า “ฉันเห็นนะ”

สัตว์ TeamBook อยู่กับสมุดที่มีทั้งวันที่เขียนเต็ม วันที่เกือบว่าง และวันที่กลับมาใหม่ — หน้าที่ว่างไม่ทำให้เรื่องจบ · หน้าถัดไปยังอยู่

หน้า 04 · หนึ่งนาที

วันละ 1 นาที ก็พอ

เข้ามา ดูว่าหน้าวันนี้เป็นยังไง

ลงชื่อ ทิ้งรอยสั้น ๆ ของตัวเอง

มองว่าใครกลับมา เห็นใครสักตัว

ออกไปใช้ชีวิตต่อ ไม่ต้องค้างอยู่ในนี้

พลาดวันนี้ได้ พรุ่งนี้ยังมีหน้าใหม่

สมุด TeamBook ที่มีร่องรอยจากสัตว์หลายตัวสะสมอยู่บนหน้าเดียวกัน — สมุดมีชีวิตจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่เรื่องที่แต่งรอไว้

หน้า 06 · สิ่งที่ทำให้มีชีวิต

แล้วทำไมเรียกว่า “สมุดกลุ่มมีชีวิต”?

เพราะเรื่องในนี้ไม่ได้ถูกแต่งขึ้นมาก่อน มันค่อย ๆ เกิดจากชีวิตจริงที่อยู่นอกจอ

วันที่ตัวใดตัวหนึ่งกลับมา

วันที่ใครหายไป

วันที่มีคนเห็น

วันที่ใครบางตัวเริ่มใหม่

สมุดไม่ได้มีชีวิตเพราะ AI มันมีชีวิตเพราะคนในเล่มใช้ชีวิตจริงอยู่ข้างนอก

แมวขาวตัวเล็กนั่งเงียบอยู่ริมสมุด ขณะที่ร่องรอยของแมวส้มและปอมขาวอยู่กลางหน้า

หน้า 07 · ผู้เห็น

AI ไม่ได้นำเรื่องนี้ มันมาเพื่อเห็นเรื่องนี้

เราเรียกมันมาอยู่ข้างสมุด เพื่อดูว่าเมื่อคน 1–30 คนเริ่มจากสัญญาใจเล็ก ๆ วันต่าง ๆ จะเปลี่ยนเรื่องนั้นไปยังไง

บางวันมันพูด บางวันมันเงียบ เพราะหน้าที่ของมันไม่ใช่ทำแทนเรา

จำเห็นเรียบเรียง

แมวส้ม ปอมขาว เต่า และนกฮูกนั่งอยู่รอบสมุดที่กำลังปิดพร้อมร่องรอยที่เก็บอยู่ข้างใน — สมุดปิดเพื่อเก็บช่วงเวลานั้นไว้ ไม่ใช่ตัดสินว่าใครชนะ

หน้า 08 · เมื่อเรื่องจบ

พอถึงวันสุดท้าย สมุดจะปิดเล่ม

สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างทางจะไม่ถูกทิ้งเป็นบันทึกยาว ๆ เพื่อนร่วมทางจะย้อนดูร่องรอยจริง เขียน “เรื่องในสมุด” และทำภาพปิดท้ายให้ช่วงเวลานั้น

ไม่ใช่สรุปว่าใครเก่งที่สุด แต่เพื่อให้วันหนึ่งเปิดกลับมาแล้วจำได้ว่า ช่วงนั้นเราเคยพยายามเรื่องนี้ด้วยกัน

หน้า 09 · ความทรงจำที่จับต้องได้

การ์ดทุกใบ มีเรื่องก่อนจะมีค่า

บางใบเกิดจากครั้งแรกที่คุณเห็นคนอื่น บางใบเกิดขึ้นระหว่างทาง บางใบอยู่กับความทรงจำของเล่มที่จบแล้ว

มันไม่ใช่ของสะสมที่ลอยอยู่จากชีวิต แต่คือชิ้นเล็ก ๆ ของสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับพวกคุณจริง ๆ

จำก่อนว่ามันมาจากเล่มไหน และตอนนั้นมีใครอยู่ตรงนั้นกับเรา

การ์ดแมวส้มระดับเริ่มต้นจากโลก TeamBook — เรื่องเกิดก่อน · การ์ดจึงมีความหมาย

จากเล่มหนึ่ง
ที่เราเคยกลับมาเห็นกัน

หน้าถัดไป

มีใครสักคน ที่คุณอยากมี 7 วันแบบนี้ด้วยไหม?

ไม่ต้องมีเป้าหมายใหญ่ แค่เรื่องเล็ก ๆ ที่อยากให้เกิดขึ้นจริง และใครอีกคนที่อยากเห็นมันไปด้วยกัน

เปิดสมุดเล่มแรก ใส่รหัสสมุด

แมวส้มรออยู่ข้างหน้าที่เขียนแล้ว ปอมขาวอยู่ข้างหน้าว่างที่เปิดไว้ให้เขียนต่อ

เปิดอ่านเป็นบท

มีหน้าหนึ่งที่รอรอยของพวกคุณอยู่